Marquis de Nointel

O Σαρλ Μαρί Φρανσουά Ολιέ, Μαρκήσιος του Νοϊντέλ, υπήρξε πρέσβης της αυλής του βασιλιά Ήλιου (Λουΐ του 14ου) στην Υψηλή Πύλη μεταξύ 1670-79, επιφορτισμένος να διαπραγματευθεί καλύτερους όρους για τις οθωμανικές διομολογήσεις στους γάλλους εμπόρους, με κύριο στόχο τη μείωση των δασμών για τα γαλλικά εμπορεύματα, μείωση τουλάχιστον στο ίδιο χαμηλό ποσοστό των ανταγωνιστών Βρετανών και Ολλανδών, κάτι που μέχρι το 1673 είχε καταφέρει.

Ένας δεύτερος στόχος ήταν η Γαλλία να προσεταιριστεί τους χριστιανικούς πληθυσμούς στο Αιγαίο με σκοπό τη δημιουργία δεσμών (πατρωνία) για μελλοντική «χρήση». Σε ένα από τα ταξίδια του λοιπόν μέσα στο πλαίσιο αυτής της αποστολής του, o μαρκήσιος του Νοϊντέλ βρέθηκε στην Πάρο. Εκεί πληροφορήθηκε από τους ντόπιους πως στον Ωλίαρο (Αντίπαρος) υπήρχε ένα κολοσσιαίο άγαλμα. Λάτρης της κλασικής αρχαιότητας ως ήταν έσπευσε στο μικρό νησί να δει το άγαλμα. Διαπίστωσε πως τελικά δεν υπήρχε άγαλμα παρά ένα πράγματι τεράστιο γλυπτό της φύσης έξω το σπήλαιο της Αντιπάρου που η λαϊκή φαντασία του είχε δώσει ανθρώπινη μορφή.

Μέχρι τότε κανείς ντόπιος ή οποιοσδήποτε άλλος δεν είχε τολμήσει να μπεί μέσα στο σπήλαιο και να το εξερευνήσει μιας και η δεισιδαιμονία άκμαζε ιδιαίτερα εκείνα τα χρόνια . Αυτό ιντρίγκαρε εξαιρετικά τον μαρκήσιο και περισσότερο τον φίλο του ιταλό Κορνέλιο Μάννι που τον συνόδευε. Ο τελευταίος αποφάσισε να μπεί μέσα στο σπήλαιο για να το εξερευνήσει. Ο θρύλος λέει πως ένας μόνο δέχτηκε να τον ακολουθήσει κι αυτός πειρατής.

Ο Μάννι επέστρεψε εκστασιασμένος. Μη χάνοντας καιρό, ο Νοϊντέλ μπήκε κι αυτός στο σπήλαιο· το θέαμα των σταλακτιτών και των σταλαγμιτών που αντίκρισε ήταν μοναδικό, πρωτόγνωρο. Ο μαρκήσιος εντυπωσιασμένος αποφάσιζει να γιορτάσει τα Χριστούγεννα μέσα στο σπήλαιο, μένοντας μάλιστα σε αυτό για τρείς ημέρες. Δίνει εντολή να φωταγωγηθεί όλο με πυρσούς και να στολιστεί ανάλογα, μετατρέποντας το περιβάλλον του σπηλαίου σε ένα φαντασμαγορικό θέαμα, προσδίδοντας στην τελετή χαρακτήρα πραγματικής μυσταγωγίας.

Ο μεγαλύτερος σταλαγμίτης του σπηλαίου ύψους οκτώ μέτρων, χρησιμοποιήθηκε ως βωμός, ως «Αγία Τράπεζα», όνομα που έχει μείνει μέχρι σήμερα για τον ογκώδη σταλαγμίτη. Πεντακόσια άτομα παρακολούθησαν την τελετή, με τους γρηγοριανούς ψαλμούς να αντηχούν από το σπήλαιο σε όλες της Κυκλάδες, όπως λέει ο μύθος. Εκτός από την «Αγία Τράπεζα», μια επιγραφή στα λατινικά χαραγμένη στο σπήλαιο έχει απομείνει από αυτό το γεγονός για να μας το θυμίζει στους αιώνες:

Hic ipse Christus / adfuit Eius natali / die media nocte / celebrato / MDCLXXIII
Εδώ ο ίδιος ο Χριστός ήταν παρών όταν γιορτάσαμε τη γέννησή του τα μεσάνυχτα, 1673

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s