Κατά τ’άλλα είναι ένα πολύ ωραίο τραγούδι.

Το κομμάτι «Πάμε γι’ άλλες πολιτείες» πρωτοκυκλοφόρησε το 1989 σε έναν δίσκο που βρισκόταν στο στούντιο το ’88. Ο συνθέτης, ως γνησιος νεοφιλελεύθερος και ένθερμος οπαδός του Μητσοτάκη, μας παρουσιάζει ένα αριστούργημα της νεοφιλελευθερης-Μητσοτακικης προπαγάνδας ενόψει τον βουλευτικών εκλογών της 18ης Ιουνίου 1989.

Η προπαγάνδα του Μητσοτάκη μιλούσε τότε για ένα τεράστιο και γραφειοκρατικο κράτος που καταπίεζε την επιχειρηματικότητα, εξουθένωνε και καταρράκωνε τους πολίτες και δέσποζε σε κάθετι θεσμοθετώντας την παρουσία του παντού με κανόνες και ρυθμιστικά πλαίσια (ειναι το κλασικο δίπολο ρυθμισης-απορρύθμισης στην φαντασιακή-αποπροσανατολιστική «ιδεολογική» μαχη νφ με σοσιαλδημοκρατια) και άρα κατ’επέκταση συνέτριβε την ατομικότητα του ανθρώπου και τσάκιζε την ελευθερία του.

ας περάσουμε στην ανάλυση του κομματιού:

Καταρχάς πρέπει να αναφερθούμε στο κουπλερεφραίν, στην απουσία δλδ διακριτών κουπλέ και ρεφραίν. Εδώ παρατηρείται το φαινόμενο το κουπλέ να είναι ταυτόχρονα και ρεφραίν, που υποσυνείδητα περνάει στον ακροατή το μήνυμα, και γνωρίζοντας τις πολιτικες πεποιθησεις του συνθετη που άλλωστε τις διατυμπανιζε παντού, πως ο νεοφιλελεύθερος τρόπος ειναι πιο αποδοτικός, και κουπλέ και ρεφραίν άμεσα, με το που αρχίζει το τραγούδι, 2 σε 1 με το ίδιο κοστος.

Το κομμάτι έχει δύο επαναλαμβανόμενα μοτίβα: «το παμε γι’αλλες πολιτείες» και το «άν το θες». Το πρώτο είναι ευνόητο. Να πάμε στις άλλες πολιτείες (κοινωνία των πολιτών) που ευαγγελίζεται ο Μητσοτάκης. Το «αν το θες» ειναι σε μια πρώτη αναγνωση μια αναφορα στην ελευθερη επιλογή, (δεν σου υπαγορευω, δεν σε υποχρεώνω, αν το θες), αλλά ειναι ταυτόχρονα και ενα έμμεσο πλην σαφές κάλεσμα να ψηφίσουμε Μητσοτάκη, εφόσον, συμφωνα με τον καλλιτέχνη, η ελευθερία, η οποία πάντα έρχεται ως αποδέσμευση απο κατι, στην περιπτωσή μας το κρατικίστικο ΠΑΣΟΚ, θα έρθει μόνο αν το θες, δλδ ψηφίζοντας Μητσοτάκη.

Ερωτικές. Εδώ έχουμε την τέχνη της παραπλάνησης. Ο Σπανουδάκης χρησιμοποιεί το επίθετο «ερωτικές» για να μην υποψιάσει τους ανυποψίαστους, ερωτικό τραγούδι σου λέει. «Εμπειρίες λυτρωτικές», αλλη μια αναφορά στην ελευθερία αλλά αυτη τη φορά με τον τρόπο που αναφεράμε παραπάνω, την αποδεσμευση, την λύτρωση, απο κάτι.

Σε αυτά που θα σταθούμε ιδιαίτερα ειναι το «αναρχικές», που επαναλαμβάνεται δις, και το «εμπειρίες αληθινές» που συνδυάζεται με το «μελλοντικές». Ξεκινώντας απο το «αναρχικές», έχουμε την προσπάθεια της νεοφιλελεύθερης προπαγανδιστικής μηχανής να καπηλευθεί και ταυτόχρονα να διαστρεβλώσει την έννοια της αναρχίας. Το «αναρχικές» χρησιμοποιείται με τα επίθετα «προσωπικές» και «ατομικές». Ο συνειρμός είναι σαφής και αβίαστος: αναρχοκαπιταλισμός, ο απώτερος στόχος του νεοφιλελευθερισμού.

«Εμπειρίες αληθινές». Αποτελεί εμμεση αναφορά στο πολύ μεγάλο δημόσιο, σύμφωνα πάντα με τα διδάγματα του νεοφιλελευθερισμού. «Εχουμε πολύ μεγάλο δημόσιο τομέα και πάρα πολλούς δημόσιους υπαλλήλους» διακήρυττε απο τότε ο υπουργός επι Μητσοτάκη, Στέφανος Μάνος. «Ενα δημόσιο που το πληρώνουμε με δανεικά», συμπλήρωνε. Άρα ζούσαμε πάνω απο τις δυνάμεις μας, σε ένα ψεύτικο και όχι αληθινό κόσμο δλδ. Η χρήση της λέξης «εμπειρία» επιβεβαιώνει πως το τραγούδι αναφέρεται στη τρέχουσα του εποχή, μιλά στον ακροατη για την εμπειρία του, για το βίωμα του. Ο Σπανουδάκης του δηλώνει: άσε πίσω σου τις αγκυλώσεις, απελευθερώσου, (λυτρωτικές), άσε πίσω σου τα ψέμματα και πάμε γι’άλλες πολιτείες με τον Μητσοτάκη (αληθινές).

Τέλος, η αναφορά σε «πορείες ατομικές» είναι σαφέστατη επίθεση κατά της κοινωνικής διαμαρτυρίας και έρχεται να κουμπώσει στιχουργικά με τις απεργίες τις προσωπικές…
Οι απεργίες και οι πορείες που τις συνοδευουν αποτελούν μέγιστο φόβητρο για το κεφάλαιο που ανερυθρίαστα εκπροσωπεί και υπηρέτει ο Σπανουδάκης μέσω της τέχνης του.

Κατα τ’άλλα είναι ένα πολύ ωραίο κομμάτι.

Advertisements

2 comments

  1. Θα διαφωνήσω μόνο ως προς το τελευταίο. Είναι ένα μονότονο, χωρίς φαντασία τραγούδι με ένα διαρκές επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Αυτό που στην μαλλιαρή των μουσικών θα χαρακτηρίζαμε ως flat. Και βέβαια σε κάνει να απορείς πως ένα τέτοιο «σοσιαλιστικής» αισθητικής τραγούδι, προσπαθεί να προωθήσει την νφ κουλτούρα… Ούτε γι αυτό είναι άξιος ο συνθέτης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s