Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες… Ελλάδα-ΕΕ-ΟΝΕ

Είναι προφανές πως η ευρωπαϊκή περιφέρεια καταρρέει.
Χώρες που δεν ήταν έτοιμες να ανταποκριθούν στον οικονομικό ανταγωνισμό με το κέντρο, με κορυφαίο παράδειγμα την Ελλάδα και την καταστροφική για την οικονομία της ένταξή στην ΕΟΚ, έκαναν το μοιραίο λάθος να ενταχθούν στην κοινότητα και κατόπιν στην ΟΝΕ. Με αυτές τις ενέργειες ουσιαστικά νεκροφίλησαν τις όποιες ελπίδες τους για στερεή οικονομική ανάπτυξη. Στα 30 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει απ την ένταξη της πρώτης αδύναμης οικονομίας στην ΕΟΚ, δεν έχουμε να καταθέσουμε ούτε ένα παράδειγμα μιας τέτοιας χώρας που να δημιούργησε στέρεες οικονομικές βάσεις ανάπτυξης, ικανές να μας κάνει έστω και να σκεφτούμε ότι μπορεί να ανταγωνιστεί το κέντρο.

Το κεφάλαιο του κέντρου σε αγαστή συνεργασία με το εγχώριο ακολούθησαν μια στρατηγική αρχικά ευκαιριακών επενδύσεων, στη δεκαετία του ’80 πχ η Ελλάδα ήταν ο παράδεισος του outsourcing για την ευρωπαϊκή κλωστοϋφαντουργία, επενδύσεων που αποσκοπούσαν κυρίως στην εκμετάλλευση του φθηνού εργατικού δυναμικού, και συγχρόνως επιδοτήσεων προερχόμενων από την φορολογία των πολιτών του κέντρου που κατέληγαν τελικά σε κατασκευαστικές πάλι του κέντρου καθώς οι επιδοτήσεις αυτές ήταν κι είναι υποχρεωτικό να κατευθύνονται σε έργα υποδομών που σχεδόν πάντα εμπλέκοντο και κατασκευαστικές του κέντρου. Ο συνδυασμός των δυο δημιούργησε ένα κλίμα ευδαιμονίας στις περιφερειακές οικονομίες, καλλιεργώντας θετικές προσδοκίες στους πολίτες τους. Και μετά ήρθε η ΟΝΕ. Η υιοθέτηση κοινού νομίσματος έδωσε την δυνατότητα στους πολίτες της περιφέρειας να δανείζονται τα πλεονάσματα του κέντρου με επιτόκια κέντρου ώστε να μπορούν αφειδώς να αγοράζουν τα προϊόντα του κέντρου. Φθηνό χρήμα για όλους, μεγάλο αυτοκίνητο για όλους, μεγάλο σπίτι γι όλους, μεγάλη φούσκα γι όλους…

Αφού λοιπόν το κέντρο ασέλγησε στις περιφερειακές οικονομίες θησαυρίζοντας στις πλάτες τους εξάγοντας προϊόντα και πλεονάσματα, αφού τους διέλυσε τον όποιο παραγωγικό ιστό και κατέστησε το όποιο δημόσιο χρέος τους ουσιαστικά ανίκανο να εξυπηρετηθεί εφόσον δεν υπήρχε πραγματική οικονομία να το υποστηρίξει ούτε καν εργαλεία νομισματικής πολιτικής, έρχεται και μας λέει ότι πρέπει να μας εποπτεύσει τώρα επειδή καταναλώναμε περισσότερα απ όσα παράγαμε. Κι αρχίζει ανερυθρίαστα πάλι σε αγαστή συνεργασία με το ντόπιο κατεστημένο να υποθηκεύει τις ζωές μας, τις υποδομές μας, το μέλλον μας…

Το γερμανό/γαλλικό κεφάλαιο δένει στο άρμα του τις υπερχρεωμένες περιφερειακές οικονομίες οριστικά υποθηκεύοντας τις υποδομές τους. Οι όροι του μηχανισμού στήριξης είναι ξεκάθαροι. Το ευρωπαϊκό κεφάλαιο λοιπόν θωρακίζεται δημιουργώντας τον δικό του ζωτικό χώρο, την αμιγώς δική του σφαίρα επιρροής, αντιπαραβάλλοντας και χρηματιστική δυναμική έναντι του παντοδύναμου δολαρίου με το ευρώ αλλά και δυναμική πραγματικής οικονομίας με τους προσεχώς «κινέζους» ευρωπαίους «πολίτες» – εργάτες.

http://wp.me/p1jMOV-j

Advertisements

2 comments

  1. Είσαι σίγουρος ότι καταρρέει μόνον η ευρωπαϊκή περιφέρεια; Δεν υπάρχει κατάρρευση περιφέρειας χωρίς κατάρρευση και του κέντρου. Ακόμα και τα αναδιπλούμενα σύμπαντα καταρρέουν μαζί με το κέντρο τους. Είναι το τελευταίο πείραμα του καπιταλισμού και η ταφόπλακά του

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s